อ้ะ...อย่า งง อิอิ ไม่ใช่บล็อกนี้หรอกที่ index ไวปานจรวด พอดีได้ทำบล็อกการเมืองแยกไว้ต่างหากอีกบล็อกนึง ไม่อยากเอามารวมกับบล็อกนี้ เพื่อที่จะได้ไม่เสียบรรยากาศ เห็นมั้ย...เป็นคนรู้จักแยกแยะนะเนี่ย ว่าที่ไหนควรไม่ควร เหอๆ ขนาดที่นี่บล็อกเราเองแท้ๆนะ ! เบื่อพวกผิดที่ผิดทาง เพราะเราเป็นคนประเภทไม่เริ่มระรานอะไรใครก่อน แต่อย่าได้มีคนมาเริ่มก่อนล่ะ ไม่มีย้อมมมม เหอๆ

อ้ะ...นอกเรื่องละ มาๆเข้าเรื่องดีกว่า.... สืบเนื่องจากบล็อกการเมืองดังกล่าว ซึ่งจริงๆเราทิ้งร้างมันมานานมากเนื่องจากมัวง่วนอยู่กับเรื่องหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องอยู่ เพิ่งกลับไปอัพใหม่ได้เมื่อไม่นานมานี้ ปรากฎว่าโพสแรกที่อัพไป หลังจากโพสเสร็จก็ไปคุยเล่นที่ข้างๆ chat box เหมือนบล็อกนี้นี่ละ บอกเพื่อนๆว่าอัพบล็อกแล้วนะ คุยกันไปมา มีพี่ผู้อ่านท่านนึงโพสมาว่าโพสนี้ติด google แล้วนะ พอไปเช็คดูก็จริงๆด้วย คุณรู้มั้ยว่ามันใช้เวลาเท่าไหร่??? ไม่เกิน 1 ชั่วโมงค่ะพี่น้องงง.... ติด index ที่ google แล้ว วันต่อๆมาก็มี visitor ที่ตามมาจาก google ด้วย

วันนี้มีอารมณ์อัพบล็อกการเมืองอีกแล้ว เลยได้โอกาสเช็คอีกที
โอ้ววว....เหมือนเดิมเลยค่ะ index ไวปานจรวดเลย ด้วยความที่ตอนนี้เรายังอ่อนด๋อยเรื่อง SEO มาก ก็เลยไม่รู้จะวิเคราะห์ยังไงนะคะ เพราะบล็อก youaremysmile นี้ อัพบล็อกไปอย่างน้อยๆก็ต้องรอเป็นวันกว่าจะติด index ยิ่งบล็อกภาษาอังกฤษของเราที่ทำไว้ติด adsense ยิ่งแล้วใหญ่ บางทีต้องรอเป็นอาทิตย์ๆ กว่าจะ index ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นบล็อกของ blogger ที่เขียน article เองเหมือนกัน เป็น unique articleทั้ง 3 สามบล็อก แต่ระยะเวลาในการติด index ช่างแตกต่างกันจริง

ก็ไม่มีอะไรค่ะ มาเล่าสู่กันฟัง และหากจะมีผู้รู้ท่านใดผ่านแวะเวียนมาให้ความกระจ่างได้ ก็จะขอขอบพระคุณมากๆค่ะ

ปล.ขอบอกว่า unique article นี่ index ดีจริงๆนะคะ บล็อก eng ของเราติด index ทุกหน้าเลย ยังไม่ได้โปรโมท หรือทำ SEO อะไรเลย ตอนนี้อาศัย visitor มาจาก google แต่ก็พอทำเงินได้มาบ้างแล้วนะคะ ^_^

เมื่อครั้งพุทธกาล พระนางยโสธราพิมพา ได้ประสูติพระโอรส เจ้าชายสิทธัตถะเมื่อทราบดังนั้นจังได้ตรัสออกมาว่า ราหุล (ห่วง) เกิดแล้ว พระเจ้าสุทธโธทนะจึงได้พระราชทานชื่อให้พระกุมารนั้นว่า "ราหุล"

เมื่อก่อนนี้เราไม่เคยรู้สึกมากมายเท่าไหร่กับความห่วงใยของพ่อแม่ บางทีก็ออกจะรำคาญด้วยถ้าหากมายุ่งวุ่นวายอะไรกับเรา แบบค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเอง พ่อแม่จึงไม่ค่อยจะมาวุ่นวายกับเราเท่าไหร่ มาตอนนี้ปัจจุบันนี้เราต้องเลี้ยงดูน้องคนเล็กเอง มานั่งนึกย้อนกลับไปเสียใจที่บางครั้งพูดไม่ดีกับแม่เวลาที่เค้าถามว่าอยู่ไหน ไปไหน ทำไมยังไม่กลับ ฯลฯ เพราะเดี๋ยวนี้เราเองที่ต้องใช้คำถามนี้กับน้อง คอยเป็นห่วงว่าน้องจะขึ้นรถขึ้นราไปโรงเรียน กลับบ้านยังไง จะมีเงินพอใช้มั้ย ขาดเหลืออะไรหรือเปล่า น้องจะตั้งใจเรียนหรือเปล่า จะไปคบกับเพื่อนที่ไม่ดีมั้ย เย็นมากแล้วทำไมยังไม่ถึงบ้าน จะให้น้องกินข้าวเย็นกับอะไร น้องจะอิ่มมั้ย และอีกสารพัดห่วง ฯลฯ

นี่ขนาดเราเป็นแค่พี่สาวไม่ใช่แม่คนที่เบ่งน้องออกมาเองนะยังห่วงได้ขนาดนี้ ตอนนี้เข้าใจความรู้สึกของคนเป็นพ่อแม่แล้วว่าทำไมต้องคอยถามโน่นนี่มากมาย และอยากบอกพ่อกับแม่ว่า "หนูขอโทษ" ถ้าหากมีครั้งใดที่ทำให้พ่อแม่ต้องเป็นห่วงกังวล

น้องคนเล็กของเราคนนี้อายุห่างจากเราหลายปีมาก เป็นลูกหลงแม่มีน้องตอนอายุเยอะพอสมควร แม่ไปคลอดน้องตอนกลางวัน เรากลับมาจากโรงเรียนถึงรู้ ก็เก็บเสื้อผ้า หนังสือ กระเป๋านักเรียน ไปนอนเฝ้าแม่คืนนั้นเลย แต่น้องยังอยู่ในห้องเด็กอ่อนเห็นน้องตัวแดงเชียว พอตอนเช้าก็หิ้วกระเป๋านักเรียนเดินออกจาก รพ. ขึ้นรถไปโรงเรียน เลิกเรียนเสร็จก็มา รพ. เค้าเอาน้องมาอยู่ห้องเดียวกับแม่แล้ว เห็นพยาบาลเช็ดอึ เปลี่ยนผ้าอ้อมให้น้อง อาบน้ำให้น้อง ก็ไปยืนดูตลอดว่าเค้าทำยังไง และหลังจากนั้นเราก็เป็นคนคอยเช็ดอึ เช็ดฉี่ เปลี่ยนผ้าอ้อมให้น้องตลอด เพราะแม่ทำหมันเลยยังเจ็บอยู่ทำไม่สะดวก ตอนเช็ดอุนจิให้น้องก็ต้องจับตรงเท้าทั้งสองยกขึ้นแล้วเอาสำลีชุบน้ำอุ่นมาเช็ดให้สะอาด เห็นเท้าน้องแล้วนึกถึงคำโบราณได้ทันที ที่เค้าว่า "ตีนเท่าฝาหอย" มันเป็นแบบนี้นี่เอง แต่ฝาหอยอันนี้นุ้มนุ่ม น่ารัก หอมด้วย เราจะชอบหอมเท้าน้อง จนเดี๋ยวนี้หอมไม่ได้แล้ว เพราะเท้าใหญ่กว่าเราซะอีก 555 เรียกได้ว่าน้องคนนี้เราเลี้ยงมาตั้งแต่ออกมาจากท้องแม่เลย

เวลาน้องไม่สบายจะร้องไห้งอแงตอนดึกๆสงสารแม่ก็ต้องมาช่วยแม่อุ้มน้องสับเปลี่ยนกัน อุ้มแล้วเห็นแม่หลับก็ไม่อยากปลุกก็ทนอุ้มน้องเดินไปเรื่อยๆ พอจะวางน้องยังจะร้องก็ต้องอุ้มต่อ เมื่อยก็เมื่อย ง่วงก็ง่วง แต่ทนได้แฮะ! พอน้องหลับสนิทดีแล้วถึงจะวางได้ ทุกครั้งที่น้องไม่สบายเราก็คอยอุ้มคอยกล่อมน้องแบบนี้ตลอด ตอนเล็กๆน้องเคยไข้ขึ้นสูงมากต้องนอน รพ. ตอนนั้นเราปิดเทอมก็เลยต้องเป็นคนเฝ้าน้องเพราะแม่ไปทำงาน ตอนเย็นถึงจะมาเปลี่ยน น้องคงจะกลัวเพราะโดนเจาะน้ำเกลือที่แขน และแปลกที่แปลกทาง ดังนั้นจึงเกาะเราเป็นลูกลิงเลย จะวางก็ไม่ได้ เราต้องอุ้มตลอด จะเข้าห้องน้ำได้ก็ต้องรอให้น้องเพลียจนหลับก่อน แต่กว่าจะหลับก็ต้องเกาะเรานอนหลับคือต้องให้เราขึ้นไปบนเตียงด้วย แล้วเตียงเด็กมันก็ไม่ใหญ่เราก็ต้องนอนตะแคงครึ่งตัวข้างๆน้อง เมื่อยก็เมื่อย พยาบาลคงคิดว่าเราอยากจะนอนมั้ง แต่ไม่ใช่เป็นเพราะน้องเกาะติดเราตลอดไม่ยอมให้ปล่อยเลย จนทุกวันนี้เวลาน้องไม่สบายน้องกลัวก็จะเรียกหาเราอยู่ตลอด

เราเพิ่งรู้ว่าพ่อแม่ก็อดทนกับเรามามากนะเพราะเรานี่ว่าอะไรไม่ค่อยได้ แต่เราก็ไม่เคยทำตัวไม่ดี ไม่ได้ทำให้เค้าหนักใจอะไร แต่กับน้องนี่เราจะคอยสั่งคอยสอน คอยด่า คอยว่า บางทีก็กลายเป็นคนขี้บ่นไปเลยซะงั้น ก็เนื่องมาจากความห่วงนี่แหละ เพราะปกติไม่ชอบพูดมาก หรือพูดอะไรซ้ำๆ แต่กับน้องนี่เหมือนมันห่วงต้องคอยสั่งคอยสอนคอยย้ำโน่นนี่ตลอด จนตอนนี้น้องเรียนม.ปลายก็เดินตามทางที่เราคอยสั่งสอน เราไม่ได้บังคับอะไรนะ เพียงแค่พูดกรอกหูให้ฟังบ่อยๆ 555 ตอนนี้น้องเรียนมาทางสายเดียวกับเราเลย น้องชอบ เราก็ดีใจ น้องเชื่อเราเพราะสิ่งที่เราบอกเราสอน เราเอามาจากประสบการณ์ของเรา เราเป็นพี่คนโตไม่เคยมีแนวทางตัวอย่างเราเดินตามทางของเราเอง ซึ่งเราโชคดีที่เดินทางถูกต้อง แต่ก็มีบางครั้งที่เราน่าจะต้องไปได้ดีกว่านั้นถ้าเรามีคนคอยแนะแนวทาง ตอนนี้เราจึงพยามยามแนะแนวให้น้องไปสู่จุดที่ดีที่สุดเท่าที่เค้าจะทำได้ และน้องก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวังนะ ถึงแม้ว่าเราดูว่าตอนเราเรียนเท่าเค้าตอนนี้จะรู้อะไรเยอะกว่านี้ก็ตาม อาจจะเป็นเพราะหลักสูตรการศึกษาสมัยนี้อาจจะอ่อนลงไม่เข้มข้นเท่าก่อนมั้ง เอ๊ะ..หรือยังไง???

วันก่อนโน้นน้องมาบอกว่าถ้าน้องสอบคราวนี้ได้ที่ 1 อีก น้องจะได้ทุนไปต่างประเทศ เมื่อวานตอนกลางวันน้องโทรมาบอกว่าน้องได้ทุนแล้วนะ เราก็ดีใจกับน้องนะ แต่เราคงต้องอุทานออกมาเหมือนอย่างที่พระพุทธเจ้า(เจ้าชายสิทธัตถะ) อุทานออกมานั่นละว่า "ราหุล (ห่วง) เกิดแล้ว"

ห่วงเกิดขึ้นมาอีกแล้วละสิ ไหนจะค่าใช้จ่าย ถึงแม้ค่าเรียน ค่ากินอยู่จะฟรี แต่ก็คงต้องมีเงินค่าใช้จ่ายติดตัวไปให้น้องพอสมควรเลย ยิ่งตอนนี้สภาวะการณ์ที่บ้านคับขันปัจจุบันเรางี้ต้องประหยัดสุดๆอยู่แล้ว

ห่วงต่อมาก็ห่วงว่าน้องจะไปอยู่ยังไง น้องอายุ 15 แต่เค้ายังเป็นเด็กน้อยในสายตาของเรา เราไม่ได้อยู่ด้วย ไม่ได้คอยบอก คอยสอน คอยสั่ง แล้วเค้าจะใช้ชีวิตต่างบ้านต่างเมืองยังไง จะรับผิดชอบชีวิตยังไง จะกินจะอยู่ยังไง จะเจออะไร จะเป็นยังไงบ้าง ถ้ามีเงินเราอยากจะบินไปอยู่กับเค้าด้วยสักอาทิตย์แรก เพื่อจัดอะไรให้เค้าเข้าที่เข้าทาง ดูความเรียบร้อย ดูโน่นดูนี่ให้ก็คงจะดี เราคงจะหายห่วงไปได้เยอะ แต่ก็คงทำไม่ได้เพราะตอนนี้จนขนาดดด T_T

เห้อ....และยังมีอีกสารพัดห่วง ฯลฯ ที่สำคัญเราคงจะต้องเหงา และคิดถึงน้องมากๆ

อากาศเริ่มหนาวๆแล้ว พอเริ่มหนาวปุ๊บเราก็เป็นหวัดฉลองปั๊บเลยทันที เดี๋ยวนี้ป่วยง่ายจังอาจจะเป็นเพราะว่าไม่ค่อยได้ออกกำลังกายเหมือนเมื่อก่อน ร่างกายเลยไม่ค่อยแข็งแรงมั้ง ปกติเป็นคนขี้หนาวมากๆขนาดหน้าร้อนเดินในห้างแอร์เย็นจัดก็หนาวตัวสั่นแล้ว - -" เราจึงพอใจที่จะชอบหน้าร้อนมากกว่า เพราะหนาวมันทรมานไหนจะเป็นหวัด ไหนจะบรรยากาศเหงาๆ (ว่ามั้ยหน้าหนาวบรรยากาศมันดูเหงาๆอ้ะ)

หนาวๆแบบนี้ต้องหาอะไรอุ่นๆทานดีกว่า วันนี้เลยมีเมนูมาม่ามาฝากอีกเมนูนึง (จริงๆแล้วหม้อหุงข้าวพังเลยต้องอาศัยมาม่าประทังชีวิตไปก่อน - -") วันนี้เป็นมาม่าต้มยำกุ้ง+ลูกชิ้นปลา ชอบทานลูกชิ้นปลามาก กุ้งก็ชอบ จะแยกใส่อย่างละชามค่ะก็แบบรักพี่เสียดายน้องเลยใส่มันไปทั้งหมดนี้แล หุหุ ชามนี้ต้มนานไปหน่อยเส้นเลยนิ่มไปนิดนึง ดีที่เป็นไวไว ถ้าเป็นมาม่าเส้นจะไม่เด้งดึ๋งเท่านี้แล้ว - -"
มาม่าชามนี้ก็ใช้ไวไว คุณชายหมึกแดง อีกตามเคย เส้นไวไวอร่อยกว่ามาม่าจริงๆนะ ^_^ ชามนี้เพิ่มคุณค่าทางอาหารด้วยการเติมกุ้ง ลูกชิ้นปลา และก็ผักลงไปด้วย ปกติชอบใส่เห็ดหอม แต่มันหมดยังไม่ได้ซื้อ ไปคุ้ยๆดูในตู้เย็นมีถั่วฝักยาวกับกะหล่ำปลี ก็เอามาโยนใส่ลงไป เพราะชอบทานมาม่าแบบมีผักด้วยอ้ะ จะเห็นได้ว่ากุ้งแต่ละตัวจะมีสไตล์แตกต่างกันนะคะ อันนี้ตั้งใจค่ะ บางตัวก็เอาหางออก บางตัวเหลือหางไว้ บางตัวก็เอาหัวออก บางตัวก็เหลือหัวไว้ อิอิ ทั้งนี้เพื่อความแตกต่างเวลาตักเข้าปากค่ะ 5555

หนาวจัง เหงาด้วย เป็นหวัดอีกต่างหาก โอ้...ชีวิต - -" ขอตัวไปทานดีคอลเจนก่อนดีกว่า เพื่อนๆดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ บายๆ ค่ะ

"ในวันเหงา แม้มีเพียงสายที่โทรมาผิด ก็ยังรู้สึกขอบคุณ"

เพลง ฉันเหงา ศิลปิน ปุ๊ อัญชลี จงคดีกิจ

ฟ้าใกล้สว่างแล้ว แว่วเสียงสกุณา ฉันเพิ่งตื่นนิทรา ลืมตาได้ไม่นาน นกตัวหนึ่งเกาะไม้ คล้ายรอคู่ขับขาน เสียงมันเศร้ากังวาน เห็นมันคอยอยู่นาน บินไป ฉันเหมือนนกตัวนั้น ฝัน เฝ้าคอยคู่ใจ เขาไปอยู่ที่ไหน เห็นไหมดวงตะวัน ฉันเหงา ใกล้ค่ำนกบินมา ท้องฟ้าเริ่มเงียบเหงา นกตัวเก่าซึมเซา เฝ้าคอยคู่เช่นเรา นกตัวนั้นหลับตา คิดว่ามันคงเหงา นกก็เหมือนกับเรา เศร้าด้วยความขื่นขม เพียงใด แสงจันทร์เริ่มสลัว หัวใจเริ่มสลาย เขาไปอยู่ที่ไหน เห็นไหมจันทร์เจ้าขา ฉันเหงา ใกล้ค่ำนกบินมา ท้องฟ้าเริ่มเงียบเหงา นกตัวเก่าซึมเซา เฝ้าคอยคู่เช่นเรา นกตัวนั้นหลับตา คิดว่ามันคงเหงา นกก็เหมือนกับเรา เศร้าด้วยความขื่นขม เพียงใด แสงจันทร์เริ่มสลัว หัวใจเริ่มสลาย ....เขาไปอยู่ที่ไหน เห็นไหมจันทร์เจ้าขา ฉันเหงา....

หลังจากที่โพสก่อนนี้บ่นเป็นป้าแก่ หุหุ เรื่อง Flixya กับ Adsense ถึงกับหยุดทำ Flixya ไป 1 วันเลยทีเดียว แต่เหมือนกับว่า Flixya กับ Adsense จะสงสาร และเห็นใจ เพราะพอไปเริ่มทำใหม่อีกครั้ง
ปรากฎว่ายอดวันนั้น double ค่ะ เหมือนชดเชยให้ในวันก่อนที่เราหยุดพักใจไป อิอิ

ทีนี้เป็นไงล่ะยิ้มหน้าบานนนนเลยค่ะ 555555555

รัก Flixya กับ Adsense ที่สุดเลยยยยย....จุ๊บๆๆๆ

แต่ยังวางใจได้ไม่เต็มที่นัก ฮี่ๆๆ เดี๋ยวขอไปเขียนบล็อกก่อนดีกว่าหลายวันมานี้บล็อกทราฟฟิคน้อยเพราะไม่ได้ update ต้องไปอัพสักหน่อย ถ้ามันอัพง่ายๆแบบบล็อกไทยก็สิน้า..... นี่กว่าจะจาระไนออกมาได้สักบทความนึงเล่นเอาเหนื่อย แต่ค่าคลิกได้แพงกว่า Flixya เยอะ ก็เลยดีหน่อย อิอิ

จากที่ได้ update การทำ Flixya ได้ 50$/เดือน ไปแล้ว หลังจากนั้นยอด adsense ก็ยังดำเนินไปด้วยดีตลอด พร้อมกับบล็อกภาษาอังกฤษที่เขียน content เองก็เริ่มทำเงินมาให้บ้างแล้ว

Flixya นั้นตอนเรา log in เราจะไม่เห็น ads ของตัวเองอยู่แล้ว ตามปกติเราก็ทำๆของเราไปหา content ทั้งหลายมาใส่ ไปคอมเม้นท์เพื่อนๆ พอทำเสร็จเราก็จะ log out แล้วถึงจะเห็น ads

แต่เมื่อไม่กี่วันมานี้ หน้า profile กับวีดีโออันล่าสุดของเรา ไม่มี ads แสดง เราใจหายวูบ แต่ยังทำใจดีสู้เสือเพราะเรารู้ตัวเราเองดีว่าเราทำทุกอย่างแบบขาวสะอาดมาโดยตลอด เราต้องไม่โดนแบน adsense แน่นอน ซึ่ง ณ วันนี้เราก็ไม่ได้โดนแบน แต่ทำไมวันนั้น ads เราไม่ขึ้น และแน่นอนว่าเมื่อ ads ไม่ขึ้นยอดเงิน adsense ต้องลดลง เราเซ็งอย่างสุดซึ้ง

วันรุ่งขึ้นเรา log in เข้าไปเพื่อทำหน้าที่ตามปกติด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว ปรากฎว่า Flixya ลบวีดีโอที่เราอัพโหลดไปเมื่อวาน เราเศร้ามาก กว่าเราจะหาวีดีโอมาใส่ได้นี่เราพิถีพิถันนะ เลือกแต่ที่เราคิดว่า good and useful for other people เราค่อนข้างเหนื่อยกับการใช้เวลาหาวีดีโอที่ดีๆเข้ากับ profile ของเราพอสมควรทีเดียว หากคนที่ทำ Flixya จะรู้ดีว่ามี profile และ comments ขยะเยอะมาก แต่เรากล้าพูดว่า Profile เราไม่ใช่ขยะแน่นอน comments เราก็ไม่ขยะ เราเชื่อว่าเราเป็น user ที่ดี ของ Flixya คนหนึ่ง แต่ทำไม??? ทีพวก content อุบาทว์ๆทำไมไม่โดนลบ Oh......so sad

ใช้ของฟรีก็แบบนี้เนอะเค้าจะทำยังไงกับเราก็ได้ ใช่สิ...ก็เรามันจน

ต่อมาก็ต้องมาลุ้นระทึกว่าพอ log out แล้ว ads จะขึ้นมั้ย ปรากฎว่า ads ขึ้นตามปกติ ค่อยยังชั่ว

ปกติในแต่ละวันเราค่อนข้างจะ monitor ใน account adsense บ่อยมาก เราไม่เคยมีคลิกที่เป็น 0.00$ แต่......หลังจากวันที่ ads ไม่ขึ้นจนมาถึงเมื่อวานนี้ ยอด adsense ร่วงระนาว 8 clicks 0.00$ แล้วจบด้วยที่ 12 clicks ได้ไม่ถึงเหรียญ โอ้....พระเจ้า เป็นไปได้ยังไง ปรากฎการณ์นี้ไม่เคยเกิดกับฉัน..... นี่มันทราฟฟิคเมืองนอกนะ ถ้าทำเว็บไทยเป็นทราฟฟิคคนไทยจะไม่ว่าเลย

คนเคยทำ Flixya จะรู้ว่าการจะได้เงินกับ Flixya นั้นต้องอึดพอสมควร พอเราเจอเหตุการณ์ดังที่เล่ามาเราเลยรู้สึกแย่ๆ

เมื่อวานเราหยุดทำเพื่อไปพักใจ 1 วัน นิสัยที่เราอยากแก้ให้หาย นั่นคือเมื่อให้ใจกับอะไรแล้ว เราก็จะเทให้ทั้งใจ พอเสียใจแล้วเราก็จะเสียใจมาก ใจมันหวิวๆเหนื่อยๆ เราอยากเป็นคนที่ปลงกับอะไรๆได้ง่ายๆบ้าง อยากมีกำลังใจที่เข้มแข็ง นี่ใช่มั้ยที่เค้าเรียกว่าคน sensitive แย่จัง.....

จบโพสนี้คงต้องไปตั้งหน้าตั้งตาทำ Flixya ต่อ

ไม่รู้ว่าจะมีใครในประเทศไทยนี้ไม่เคยทานมาม่า ไม่เคยทานปลากระป๋อง บ้างรึเปล่านะคะ ^_^ บางคนบอกว่าเป็นอาหารคนยาก หรืออาหารยามจนที่ต้องการจะประหยัดสตางค์ อิอิ แต่จริงๆแล้วไม่จนก็ทานได้เนอะ แหะๆ

ถามว่าชอบทานมั้ย??? อันนี้ก็ตอบไม่ได้แฮะ เพราะบางทีก็นึกอยากทานจริงๆ บางทีก็ทานเพราะไม่รู้จะทานอะไร บางทีก็ทานเพราะประหยัดสตางค์ หรือเวลาไม่มีอะไรจะทาน - -"

เรามีเมนูมาม่าหลากหลายเมนูเลยก็ใส่โน่นใส่นี่ลงไป มีอะไรในตู้เย็นให้ใส่ได้ก็ใส่ลงไป เพราะขี้เบื่อถ้าทานแบบเดิมๆตลอดคงไม่ค่อยอยากทานเท่าไหร่ และเพื่อเป็นการเพิ่มคุณค่าทางอาหารตามที่มาม่าเค้าบอกเอาไว้ที่หน้าซองด้วย อิอิ ที่สำคัญชอบให้มีผักในอาหารด้วยเพราะเราเป็นคนที่ต้องการกากใยอาหารสูง 555


















เมนูแรกนี้เราขอนำเสนอ มาม่าปลากระป๋องใส่บร็อคโคลี่และข้าวโพดอ่อน (ชื่อยาวจัง 555)
มาม่าเราใช้ ไวไว - -" หมูสับต้มยำที่คุณชายหมึกแดงเป็นพรีเซนเตอร์ให้นั่นละ เราว่ารสชาติอร่อยดีค่ะ จากที่เมื่อก่อนจะทานแต่มาม่ารสต้มยำกุ้ง ตอนนี้เปลี่ยนมาทานไวไวหมึกแดงนี่แทนเลย จริงๆชอบเส้นของไวไวมากกว่าของมาม่าอยู่แล้วด้วย แต่เมื่อก่อนไวไวไม่มีรสชาติที่ถูกใจเลยทานแต่มาม่า แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นไวไวตลอดละ(ถ้าซื้อเองนะ)

ปลากระป๋องต้องของ "โรซ่า" เท่านั้น เคยลองใส่ยี่ห้ออื่นแล้วไม่เวิร์ค เราซื้อแบบกระป๋องเล็กค่ะ (แบบกระป๋องใหญ่จะเยอะเกินไป) ร้านอาแปะแถวบ้านเราขายกระป๋องละ 12 บาท แต่ถ้าซื้อที่โลตัสจะถูกกว่า - -" ใน 1 กระป๋องจะมีปลา 4 ชิ้น ใส่ชามละ 2 ชิ้นก็ได้นะคะ หรือใครจะใส่หมดเลยก็ได้ ชามนี้เราใส่ 2 ชิ้น ที่เหลือใส่ถ้วยไว้ทำชามต่อไปในมื้อหน้า 555

บร็อคโคลี่คราวนี้เราหั่นใส่เฉพาะส่วนตรงก้านมันค่ะ เพราะต้องการความกรุบกรอบ หุหุ

วิธีทำคงไม่ต้องบอกเพราะคงทำกันเป็นหมดละ อิอิ เราใช้ต้มนะคะเวลาต้มน้ำก็ใส่น้ำไม่ต้องเยอะนะคะ เพราะเดี๋ยวต้องใส่น้ำปลากระป๋องลงไปด้วย ^_^ ที่สำคัญสิ่งที่เราจะขาดไม่ได้เลยเป็นความชอบส่วนตัวนั่นก็คือ"มะนาว"ค่ะ บีบมะนาวลงไปด้วย โอ๊ย...แซ่บบบค่ะ อิอิ

หลังจากที่โพสก่อนได้โพสให้กำลังใจเพื่อนๆมือใหม่ใน มือใหม่ต้องไม่ท้อ 100$ จาก adsense คุณทำได้! ซึ่งเราได้ 100$ ภายใน 3 เดือน ปรากฎว่าพัฒนาการของรายได้ Adsense ของเราดีขึ้นเรื่อยๆ เดือนตุลาคมนี้เราได้ 50$ ต่อเดือนแล้ว จาก Flixya นั่นเท่ากับว่าจะครบ 100$ ได้เร็วขึ้น คือ 2 เดือน 100$ และเราหวังว่าจะพัฒนาไปสู่ 100$/เดือน ให้ได้ค่ะ

เราคิดว่า Flixya เหมาะกับมือใหม่อย่างเรามากๆ เพราะไม่ต้องรู้เรื่องการสร้างเว็บเลยก็ทำได้ แค่หาบทความ รูปภาพ และวีดีโอ มาใส่เท่านั้น น้องๆนักเรียน นักศึกษา หรือคุณแม่บ้านที่ต้องการรายได้พิเศษ เพียงแค่มีเวลาวันละไม่กี่ชั่วโมงคุณก็ทำได้ค่ะ (โอ้ย....เหมือนพวกโฆษณา work at home เลยอ่า 555)

หลังจากโพสให้กำลังใจมือใหม่ไปนั้น ก็มีเพื่อนๆที่ thaiseoboard ส่ง pm มาสอบถามอยู่หลายคนว่าทำยังไงถึงจะมีคลิกบ้าง มีเพื่อนคนนึงบอกว่าตั้งแต่ทำมายังไม่เคยมีคลิกเลย เมื่อเราได้เข้าไปดูใน Flixya ของเค้าแล้วเราไม่แปลกใจเลยที่ไม่มีคลิก สาเหตุก็เพราะว่าเนื้อหาน้อยมาก และก็ไม่ได้มีการอัพเดตอย่างสม่ำเสมออีกด้วย

ดังนั้นเราจึงขอบอกว่า การจะมีคลิกได้ เนื้อหาต้องเยอะพอสมควรค่ะ และ เป็นเนื้อหาที่น่าสนใจด้วยก็จะดีมากค่ะ

- บทความ ไม่ต้องเขียนเองก็ได้ ไปเอามาจากพวกเว็บ free article ทั้งหลาย ให้เครดิตเจ้าของบทความเสมอโดยไม่ลบ link ของเค้าออกนะคะ และต้องเป็น clickable link ด้วย (ส่วนตัวเราทำแบบนี้ตลอด เพราะเราทำ blogger เขียนบทความเองแล้วไป submit ไว้ที่เว็บ ezinearticles มีคนเอาบทความของเราไปใช้แต่ไม่ให้ link เรากลับ หรือไม่ก็เป็น link ที่ unclickable เราเสียใจมาก กว่าจะเขียนได้สักบทความไม่ใช่ง่ายๆ)

- รูปภาพ ก็เอามาจากพวกเว็บรวมรูปต่างๆ รูปตรงนี้ดีเหมือนกันนะคะ เพราะว่าเป็น stuff เดียวที่เราสามารถขึ้นหน้าแรกได้หลายตำแหน่งค่ะ

- วีดีโอ เราใช้แต่ของ youtube กับ metacafe ค่ะ ใช้ metacafe นี่ดีตรงที่วีดีโอมันจะไม่เล่นเอง ต้องคลิกตรงปุ่ม play แล้วเพื่อนๆดูสิคะ Flixya วาง ads ให้เราเนียนดีมาก ใกล้ๆปุ่ม play เลย ^_^ แต่ทั้งนี้วีดีโอคุณต้องมีหัวข้อเรื่องที่น่าสนใจเพื่อให้คนคลิกเข้ามาแล้วกดปุ่ม play ดูค่ะ

เมื่อมีแหล่งข้อมูลพร้อมแล้ว เราก็ต้องอัพเดตข้อมูลเหล่านี้เข้า profile ของเราให้สม่ำเสมอนะคะ นอกจากนี้การที่เดือนนี้เรามียอด adsense เพิ่มขึ้น นั่นสืบเนื่องมาจากการที่เราไปตอบคำถามที่ yahoo answer แล้วเรานำ link ใน Flixya ของเราที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่เราไปตอบคำถาม ใส่ไว้ให้คนคลิกกลับมาดูค่ะ เราเพิ่งไปตอบมา 2-3 คำถามเอง แต่เห็นผลได้ชัดเลยค่ะ

ส่วนตอนทำ flixya ใหม่ๆ เราก็ submit directory ไป 350 directory โดยใช้โปรแกรม website submitter ค่ะ submit ไปแค่นี้จริงๆค่ะ ถ้าเพื่อนขยันก็อาจจะลอง submit ไปเยอะกว่าเราก็ได้นะคะ แต่เรารู้สึกว่ามันไม่เวิร์คเลยเพราะมันอาจจะเห็นผลในระยะยาวมากกว่า มือใหม่ใจร้อนอย่างเราก็เลย submit ไปเท่านั้นค่ะ

สำหรับเพื่อนๆใน Flixya เราก็พยายามสร้างสัมพันธ์อันดีเอาไว้ค่ะ อย่าไปโพสแบบ spam นะคะ มีหลายคนใน flixya ทำแบบนี้ เราเบื่อมากๆ แบบว่าไม่อยากคลิกไปดู profile คนชื่อนี้เลย spam มั่วซั่ว อิอิ แต่.....อย่าพยามสนิทสนมมากนะคะ อันนี้เราสยองค่ะ เพราะพอเริ่มสนิทสนมมักจะมี pm มาบอกเหมือนประมาณว่าฉันจะคลิก ads ให้เธอนะ อะไรประมาณนี้ แต่เค้าไม่ได้บอกตรงๆแบบนี้นะคะ บอกอ้อมๆ เราก็เฉยๆไปซะไม่ตอบกลับ ตอบรับใดๆ แหะๆ

นี่ก็คือสิ่งที่เราทำใน Flixya จนตอนนี้ได้ 50$ /เดือน และจะพยายามทำให้ได้ 100$/เดือนให้ได้ค่ะ ^_^ ไม่ยากๆ แต่ต้องขยันหน่อยนะคะกับ Flixya ;)